چرا طرفداران یونیتی از گودوت بد می‌گویند؟

به‌طور کلی هرجا صحبت از انتخاب انجین بازی بشود، طرفداران یونیتی (Unity) گاهی گودوت (Godot) را دست‌کم می‌گیرند. معمولاً شایعه می‌کنند که «گودوت ابزارهای لازم را ندارد»، «محبوب نیست»، یا «برای بازی‌های جدی مناسب نیست». برخی می‌گویند جامعه کاربری کوچک است، امکانات سه‌بعدی‌اش ضعیف است و منابع آموزشی یا فروشگاه Asset نداری (چیزی که در یونیتی فراوان است). این افراد گودوت را برای پروژه‌های بزرگ یا سه‌بعدی ناکافی می‌دانند و به همین خاطر به آن “بدردنخور” می‌گویند.

حجم جامعه و منابع آموزشی نسبتاً کوچک‌تر است (در مقایسه با یونیتی، تعداد آموزش‌ها و افزونه‌ها کمترند).
برخی ابزارهای پیشرفته (مثل ویرایشگر اسپرایت داخلی، بهینه‌ساز بزرگ‌مقیاس سه‌بعدی) را ندارد.
یونیتی سال‌هاست در بازار است؛ بنابراین عده‌ای فکر می‌کنند گودوت که جدیدتر است، قابل اعتماد نیست.
به‌علاوه چند سال قبل، گودوت بیشتر بر دو بعدی تمرکز داشت و در آن زمان پشتیبانی ۳D خیلی قوی‌ای نداشت.

این انتقادات البته تا حدی واقعیت دارند (مثلاً گودوت در سال‌های گذشته قدرت ۳D ضعیف‌تری نسبت به یونیتی داشت) اما نتیجه گرفتنِ کلی و منفی از این قضایا اشتباه است. بسیاری از این «کمبودها» فقط در پروژه‌های خاص جدی مطرح‌اند و بخش بزرگی از قدرت گودوت هنوز در حوزه بازی‌های دوبعدی است. بیایید ببینیم چرا واقعاً این نگرش یک‌طرفه غلط است و Godot کجا می‌درخشد.

واقعیت چیست و چرا این دیدگاه اشتباه است؟

اول از همه، حقیقت این است که گودوت از پایه برای توسعه بازی‌های دوبعدی طراحی شده است. برخلاف یونیتی که ابتدا یک موتور سه‌بعدی بود و بعد ۲D را اضافه کرد، گودوت یک موتور اختصاصی دوبعدی هم دارد[1][2]. واحد اندازه‌گیری گودوت «پیکسل» است، یعنی تمام تبدیل‌های صحنه و موقعیت‌ها بر اساس پیکسل انجام می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود طراحی بازی‌های پیکسلی و ۲D بسیار دقیق و ساده باشد: شِین سایسِنکسی (Shane Sicienski)، یکی از سازندگان بازی مستقل Primal Light، می‌گوید «سیستم اندازه‌گیری داخلی Godot پیکسل است و برای طراحی بازی‌های دوبعدی پیکسلی فوق‌العاده مفید است»[3][4]. به‌عبارت دیگر، وقتی بازی شما پیکسل‌آرت است یا گرافیکش کوچک و دقیق است، Godot خودش را کاملاً بروز می‌کند و کار سخت پردازش موقعیت دقیق اشیاء را آسان می‌کند.

دوم اینکه گودوت تمام ابزارهای اصلی ساخت بازی را درون خود دارد و نیازی نیست از ابتدا هر کدنویسی را بنویسید. برای مثال ویرایشگر انیمیشن دوبعدی، سیستم ذرات، فیزیک دو بعدی، تایلمپ (tilemap) و سیستم کنش و واکنش (Signals) درون خود انجین تعبیه شده‌اند[5]. به همین خاطر، سرعت prototyping (نمونه‌سازی) در گودوت بالاست. حتی برای توسعه‌دهنده‌هایی که آشنایی کمی با کدنویسی دارند، ظاهر بصری و مکانیزم «نود-صحنه» (Node-Scene) گودوت کار را آسان می‌کند: می‌توانید کاراکترها، پلتفرم‌ها و اشیاء بازی را با کشیدن و رها کردن نودها در صحنه مرتب کنید و با اسکریپت‌های ساده به آن‌ها رفتار بدهید. این رابط کاربری ساده و شهودی برای مبتدیان بسیار جذاب است و باعث می‌شود زمان یادگیری و تولید بازی بسیار کوتاه‌تر از یونیتی باشد[5][6].

سوم، گودوت متن‌باز و کاملاً رایگان است. شما هیچ حق امتیازی (royalty) برای فروش بازی‌تان به شرکت خاصی پرداخت نمی‌کنید و با پرداخت هیچ پولی محدود نخواهید بود[7][8]. برخلاف یونیتی که مدل‌های قیمت‌گذاری و اشتراک پیچیده‌ای دارد، Godot تحت مجوز MIT است و کل موتور آن باز است. این یعنی اگر نقصی یافتید یا چیزی کم دارید، خودتان یا جامعه توسعه‌دهندگان می‌توانید آن را اصلاح کنید. همین متن‌باز بودن باعث شده بسیاری از باگ‌ها و افزونه‌ها توسط خود کاربران رفع شود و انجین به سرعت پیشرفت کند. نکته مهم‌تر اینکه چون گودوت رایگان است، هزینه شروع پروژه به حداقل می‌رسد و حتی اگر بازی شما به درآمد ماهیانه بالای ۱۰۰۰ دلار برسد، نیازی به تقسیم سود با سازنده موتور ندارید[9]. این مزیت مالی بزرگ در نهایت به نفع تمامی توسعه‌دهندگان کوچک و مستقل است.

چهارم، گودوت برای همه پلتفرم‌های اصلی خروجی می‌دهد[10]. شما می‌توانید بازی دوبعدی خود را روی ویندوز، مک و لینوکس اجرا کنید، و حتی برای iOS و اندروید خروجی بگیرید. همچنین، خروجی برای برخی کنسول‌ها (مثل نینتندو سوییچ، پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس سری اس) با کمک شرکت‌هایی که پورت‌های گودوت را آماده می‌کنند، امکان‌پذیر است[10]. این یعنی اگر بازی دوبعدی شما موفق باشد، می‌توانید با کمترین زحمت آن را روی موبایل و حتی کنسول عرضه کنید.

علاوه بر این‌ها، انجمن گودوت در حال رشد و فعال است. اگرچه هنوز اندازه آن به بزرگی جامعه‌ی یونیتی نیست، اما توسعه‌دهندگان در GitHub، فروم‌های رسمی و کانال‌های آموزشی فعال هستند[11]. هر روز آموزش‌ها و پلاگین‌های جدیدی منتشر می‌شود و بسیاری از توسعه‌دهندگان مستقل (به‌خصوص سازندگان بازی‌های دو بعدی) از تجربه خود می‌گویند. در واقع رشد محبوبیت گودوت در سال‌های اخیر چشمگیر بوده؛ مثلاً در آوریل ۲۰۲۵، Godot به عنوان ششمین موتور محبوب در سایت itch.io معرفی شد و از برخی موتورهای قدیمی‌تر پیشی گرفت[12].

پس در کنار نقاط ضعفی که گودوت دارد (مثل ۳D ضعیف‌تر یا کمبود برخی ابزارها)، توانایی‌ها و مزایای گودوت در زمینه دوبعدی بسیار بیشتر است. این یعنی طرفداران یونیتی وقتی فقط نقاط ضعف (مخصوصا در بعد سه‌بعدی) را می‌بینند، درمورد کل Godot قضاوت می‌کنند و جنبه‌های مثبت آن را نادیده می‌گیرند. اما وقتی هدف شما ساخت یک بازی دو بعدی است، Godot انتخاب قوی‌تر و اقتصادی‌تر است.

مزیت‌های Godot برای بازی‌های دو بعدی

برای جمع‌بندی، مزیت‌های اصلی گودوت در ساخت بازی دوبعدی عبارتند از:
– واحد پیکسل و موتور دو بعدی اختصاصی: اندازه‌گیری بر اساس پیکسل و موتور فیزیک/رندر جداگانه‌ی دو بعدی، دقت گرافیکی عالی در بازی‌های پیکسلی می‌دهد[3][1].
– ابزارها و امکانات داخلی: شما بدون نیاز به نصب افزونه‌های زیاد، ویرایشگر انیمیشن، تایلمپ و فیزیک دوبعدی دارید و کار با صحنه و نودها بسیار ساده است[5].
– یادگیری ساده و سریع: زبان اسکریپتی GDScript شبیه پایتون است و سیستم نود-صحنه Godot بسیار شهودی است؛ بنابراین تازه‌کارها می‌توانند سریع‌تر بازی‌سازی را شروع کنند تا در یک انجین پیچیده‌تر مثل یونیتی[5][6].
– متن‌باز و رایگان: بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای از ابتدا تا انتشار بازی، آزاد هستید. هرکسی می‌تواند به Engine کمک کند یا آن را مطابق نیاز خودش تغییر دهد[8][7].
– پشتیبانی پلتفرم‌های متنوع: خروجی آسان روی ویندوز، مک، لینوکس، موبایل (iOS/Android) و با همکاری‌های خاص برای کنسول‌ها[10]؛ یعنی بازی شما روی اکثر دستگاه‌ها قابل اجراست.
– حجم نصب کم و سبک‌وزن: Godot نسبت به اکثر موتورهای دیگر سایز نصب بسیار کوچکی دارد و سریع اجرا می‌شود. برای مثال، نسخه‌های اولیه Godot چند ده مگابایت هستند و برای اجرای بازی نیاز به سخت‌افزار پیشرفته ندارند. (در عمل این ویژگی برای بازی‌های موبایل و کامپیوتر ضعیف اهمیت دارد.)
– جامعه فعال و منابع آموزشی: با رشد روزافزون گودوت، آموزش‌های فارسی و انگلیسی متعدد و افزونه‌های رایگان بیشتری برای آن می‌بینیم. همین الآن هم صدها بازی مستقل موفق با Godot ساخته شده‌اند که نشان می‌دهد این موتور کاملاً عملی و کاربردی است.

خلاصه و نتیجه‌گیری درباره اینکه چرا طرفداران یونیتی از گودوت بد می‌گویند؟

در نهایت باید گفت که دیدگاه منفی صرف برخی طرفداران یونیتی در مورد Godot تعمیم بیش از حدی است. اگر شما دنبال ساخت بازی دوبعدی (خصوصاً با گرافیک پیکسلی یا ساده) هستید، Godot ابزارهای کاملی دارد که ممکن است در یونیتی به صورت آماده و ساده فراهم نباشند. Godot برخلاف انتقادها، برای بازی دوبعدی قوی‌تر و بهینه‌تر است؛ ضمن اینکه مزیت رایگان بودن و جامعه متن‌بازش کار را برای همه توسعه‌دهندگان راحت‌تر می‌کند.

البته اگر اهداف شما پروژه‌های سه بعدی پیچیده یا بازی‌های AAA است، ممکن است Unity یا Unreal ابزارهای قوی‌تری داشته باشند. اما برای دو بعدی، مخصوصاً در ابتدای راه، گودوت انتخاب بسیار عقلانی و پربازدهی است. بنابراین دفعه‌ی بعدی که کسی گفت «گودوت بدردنخور است»، به مزایای عملی آن در بازی‌های دوبعدی فکر کنید؛ احتمالاً خواهید دید این قضاوت یک‌طرفه نادرست بوده است.

آموزش موهو (Moho) را با ایلرن اسکول به سطحی حرفه‌ای و کاربردی بیاموزید! دوره‌های جامع و پروژه‌ محور ما شما را از مبتدی تا پیشرفته همراهی می‌کند. با یادگیری اصول و تکنیک‌های پیشرفته، خلاقیت خود را در طراحی دو‌بعدی و انیمیشن به اوج برسانید. همین حالا به دنیای حرفه‌ای موهو وارد شوید!

منابع:
– مصاحبه توسعه‌دهندگان بازی Primal Light (Fat Gem Games) با Hugo Locurcio در وبسایت رسمی Godot Engine[4].
– مقاله «آشنایی با موتور بازی‌سازی Godot» در وبلاگ ماناتاز (به‌روزرسانی 2025)[13][1].
– GamedevBeginner.com: مقاله «Godot vs Unity (for making your first game)»[14][15].
– GameDeveloper.com: مقاله «Godot founders had desperately hoped Unity wouldn’t ‘blow up’» (پاییز 2024)[16].
– Nobreakpoints.com: مقاله آلمانی «Unity vs. Godot – Welche Game Engine ist besser?»[2].